EY CAN YOK OLACAK BU ALEME İBRETLE BİR BAK

EY CAN YOK OLACAK BU ALEME İBRETLE BİR BAK

Ey can! Yok olacak bu âleme ibretle bir bak.
Gafletten kurtul, boş değildir meydan
Hani Sultan Süleyman Hani İskender Han neredeler?
Yüzbin senelik ömrün olsada neşe içinde geçirsen
Aslında hepsi “bir an”dan ibarettir.
A gözüm! Bağı bu Cihan denen bahçe
Ne güle, ne bülbüle Baki kalacaktır.
Zaten felek, kime isteğine göre yâr olmuştur
Tamah ve hırsa uyup nefis ile mahkûr olma,
Rahatın zail olur, nam-ı meşhur olma!
Sohbet-i âriy-i billaha eriş dür olma,
Saltanat-ı mesned-i dünya ile mağrur olma!
Zevk-i dünyaya jirîb olmadılar ehl-i kemal
Bildiler hasılı hep zill-ü heva lüb-ü hayal.
Zevke teşbihi cihanın hele rüyaya misal,
Dâmen-i aşkı tutup buldu kamu feurb-i visal.
Aç gözlülüğe ve hırsa kapılıp nefsin kahrına uğrama.
Meşhur biri olma, sonra rahatın kaçar.
Allah’ı bilenlerle arkadaş ol, onlardan uzak kalma.
Dünya tahtındaki gücünle gururlanma.
Kâmil kimseler dünya zevkine kapılmadı.
Yürü, ey seyyah-ı avare yürü, durma yürü!
Koymasın rah-ı visalden seni ezyak-ı misal.
Bu bedayi, bu letayij, neme rüya ve hayal,
Yürü, ey zair-i biçare yürü, durma yürü!
Yürü ki, müzhet-i vuslatta teali göresin,
Yürü, aslında fena bul, budur etvar-ı kemal.
Yürü, alâyişi terk et içersin ke’s-i visal,
Yürü ki, saha-i hîçîde tecelli göresin.
Ey avare yolcu! Yürü! Durma, yürü! ki
ALLAH'A TECELLİ EDESİN